زیباترین هدیه ی خدا

پسرکم ما تو رو توی اردیبهشت ماه بردیم آتلیه روزش رو دقیق دقیق یادم نیست ولی فکر کنم ده اردیبهشت بود شایدم دو سه روز این ور اون ور   ...

سلام پسرک شیطونم. ببخشید که این روزا نمیتونم وبلاگتو زود به زود آپ کنم آخه شما خیلی شیطون شدی و من نمیتونم دیگه کارایی که دوست دارمو انجام بدم .(البته بین خودمون بمونه ها اعتیاد به وایبر و نینی سایت هم یکی از دلایلشه ) خلاصه که الانا دیگه شبها که تو میخوابی تو رو میذارم رو تختت و میام تو پذیرایی و کارامو انجام میدم تا صبحش راحت باشم. البته هنوز جارو برقی رو نمیتونم بکشم و دیر به دیر جاروی اساسی  میزنم خونه رو بخاطر اینکه جنابعالی از جارو برقی میترسی و وقتی روشنش میکنم گریه میکنی.روزایی هم که جارو برقی میکشم زحمت نگه داری شما میوفته گردن بابایی و بابایی حواستو پرت میکنه تا من جارو بزنم. کارایی که بلدی: دعوامون میکنی.میگه عههه...